Volg je voeten: een andere manier van rust nemen tijdens een autistische burn-out
Misschien herken je dit wel.
Je weet dat je eigenlijk rust nodig hebt. Dat je lichaam moe is, dat je hoofd overloopt en dat niets doen waarschijnlijk precies is wat je nodig hebt.
Maar zodra je gaat zitten of liggen, komt de onrust.
Je gedachten beginnen te ratelen.
Je moet nog zoveel.
Sta op. Doe iets. Wees nuttig.
Waarom rust nemen zo moeilijk kan zijn
Als je leeft met autisme, ADHD of een AuDHD-profiel, en al helemaal tijdens een autistische burn-out, kan rust nemen ontzettend ingewikkeld zijn. Ik weet dat uit eigen ervaring. Mijn eigen burn-out liet me zien hoe moeilijk het kan zijn om echt te luisteren naar wat je lichaam nodig heeft.
Wat ik onderweg ontdekte, is dat de oplossing voor mij niet was om mezelf te dwingen om niets te doen. Want zodra ik mezelf vertelde dat ik móést rusten, leek mijn hoofd alleen maar harder te gaan werken.
Mijn burn-out leerde me iets anders
In plaats daarvan leerde ik iets anders.
Ik noem het: je voeten volgen.
In plaats van mijn dag vol te plannen of mezelf regels op te leggen, vroeg ik mezelf af:
Waar willen mijn voeten vandaag naartoe?
Je voeten volgen
Soms wilden ze nergens heen. Dan bleef ik de hele dag in bed, omdat mijn lichaam precies die stilte nodig had.
Soms wilden mijn voeten dansen. Dan voelde ik weer even hoe vreugde door mijn lijf stroomde.
En soms brachten ze me naar mijn favoriete plek, met een boek en mijn tekenspullen. Ik dacht dat ik creatief zou zijn, maar uiteindelijk lag ik vooral in de zon, keek naar de lucht en voelde mijn lichaam langzaam uitademen.
Ondertussen vertelde mijn hoofd me nog steeds dat ik de was moest doen. Gezond moest koken. Boodschappen moest halen. Productief moest zijn.
Maar ik ontdekte dat er dagen zijn waarop je die verantwoordelijkheid even mag laten rusten.
Zelfliefde begint met luisteren
Want wanneer je zenuwstelsel weer wat meer ruimte voelt en je energie langzaam terugkomt, volgen die dagelijkse dingen vaak vanzelf weer.
Voor mij is dát óók zelfliefde.
Dus misschien is de uitnodiging vandaag niet om niets te doen.
Misschien is de uitnodiging om te voelen.
Om nieuwsgierig te zijn naar wat jouw lichaam vandaag nodig heeft.
En misschien…
om gewoon je voeten te volgen.
Liefs,
Ineke